[DAOMU-fiction] ได้โปรด….. [ผิงเสีย]

posted on 31 Oct 2014 00:09 by zerinjung directory Fiction

 

[DAOMU-fiction] ได้โปรด….. [ผิงเสีย]

บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน Fan-Fiction

Paring : เมินโหยวผิง x อู๋เสีย

Rate : PG,Drama

*คำเตือน* สปอยย์เล่ม 10

——————————————————————————————————————————————

 

 

 

” ฉันต้องไปดำเนินการขั้นสุดท้ายของธุระเรื่องหนึ่ง…..ฉันไม่มีเวลาแล้ว”

 

 

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ในใจของผมพลันนึกหวาดกลัวขึ้นมา

 

 

….เขาจะไปจากผมอีกแล้วหรือ?

 

 

“อย่…..” ผมแทบจะตะโกนออกไป แต่ทว่าก็ต้องพลันหยุดเอาไว้ในทันที จนผมแปลกใจตัวเองเหลือเกิน…ราวกับมีก้อนบางอย่างจุกอุดอยู่ในลำคอ

 

 

‘ อย่าไปเลยนะ…. ‘

 

 

‘ ไม่ไปได้มั้ย ‘

 

 

‘ อยู่กับฉันเถอะ… ‘

 

 

 

       คำพูดมากมายพรั่งพรูเข้ามาในสมอง แต่คำเหล่านั้นผมกลับไม่สามารถเอื้อนเอ่ยมันออกไปได้ ราวกับสมองของผมนั้นมันขาดอำนาจในการสั่งงานอวัยวะส่วนอื่นไปแล้ว

 

       เมินโหยวผิงลุกขึ้นสะพายเป้พร้อมเดินหันหลังออกจากห้อง  ผมมองตามแผ่นหลังนั่น ภาพที่เขาโดนมี่ลั่วถัวทำร้ายอย่างสาหัสในถ้ำหยกและภาพใกล้สิ้นลมหายใจของเขาในหอบ้านสกุลจาง พลันผุดขึ้นในหัวผม

ทันใดนั้น…..หัวใจของผมกระตุกวูบ ความหวาดกลัวพรั่งพรูเข้ามาอย่างห้ามไม่อยู่

 

 

 

ไม่เอานะ…

 

 

นายจะออกไปเจอสิ่งเหล่านั้นอีกแล้วหรือ….

 

 

ภาพของนายแบบนั้น…ไม่อยากจะเห็นมันเป็นครั้งที่สามอีกแล้ว

 

 

 

 

ร่างกายเหมือนสั่งการเร็วกว่าสมอง มือของผมยื่นออกไปข้างหน้ายังแผ่นหลังของเขา แต่ทว่าร่างกาย…ก็มิอาจขัดขืนจิตใจ ไม่รู้พราะเหตุใด ผมชะงักก่อนจะแตะถึงแขนเสื้อของเมินโหยวผิงเพียงไม่กี่เซน   ได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น มองแผ่นหลังของเขาห่างไกลออกไปทีละนิด คงอาจเป็นเพราะ รู้ตัวเองดี….ว่าไม่อาจฉุดรั้งเขาเอาไว้

 

ผมไม่รู้ว่าตัวเองยืนนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้นนานแค่ไหน รู้เพียงแต่ว่ามันเงียบเสียจนได้ยินเสียงในใจกู่ร้องตะโกนถ้อยคำที่มิอาจเอื้อนเอ่ยออกไปได้

 

 

‘ ได้โปรด ‘

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

‘ อย่าทิ้งฉันไปอีกเลย…..’

 

 

 

 

———————————————————————————————————————————————————–

 

*TALK*

เอื้อออออออ

งานฟิคแรกในรอบ…….กี่ปีล่ะเนี่ย ไม่ได้เขียนฟิคนานมากค่ะ

แถมนี่ยังเป็นFan-Fic ครั้งแรกในชีวิตเราอีกด้วย โมเม้นของคู่นี้ไม่ไหวแล้วค่ะ ทำร้ายเหลือเกิน T/////T

นี่ยังอ่านไม่จบค่ะ อ่านเล่ม 10 ถึงฉากนี้ ก็ทนไม่ไหวต้องรีบมาเขียน

ในฟิคนี่งานมโนทั้งสิ้น กร๊าก

อยากจะพูดอะไรมากกว่านี้จัง แต่ไม่รู้จะพิมออกมายังไงแล้ว ฮือออ

เอาเป็นว่าใครเข้ามาอ่าน(โดยตั้งใจหรือหลงผิดก็ตาม(?))ก็ขอขอบคุณมากนะคะ T////T

 

 

Comment

Comment:

Tweet

BlackcatZerin View my profile